Εξετάσεις Α - Ω
Α
Β
Γ
Δ
Ε
Ζ
Η
Θ
Ι
Κ
Λ
Μ
0 - 9
Ν
Ξ
Ο
Π
Ρ
Σ
Τ
Υ
Φ
Χ
Ψ
Ω
A - Z
Αναζήτηση
 
 
  • Πρόσφατα άρθρα
  • Καλοκαιρινό Ωράριο Λειτουργίας
    Ημερομηνία: 28-07-2017
    Κατηγορία: Διάφορα
    Κατά τη διάρκεια του Αυγούστου θα είμαστε ανοιχτά Δευτέρα με Παρασκευή από τις 07.30 μέχρι και τις 15.30. Η Διαγνωστική Αθηνών θα παραμείνει κλειστά την εβδομάδα 14...
  • Εντερικό Μικροβίωμα και EnteroScan
    Ημερομηνία: 13-07-2017
    Κατηγορία: Εντερικό Μικροβίωμα
    Προκειμένου να μπορούμε να συνεννοηθούμε μιλώντας για το Εντερικό Μικροβίωμα, θα πρέπει αρχικά να συμφωνήσουμε σε κάποιους ορισμούς: Μικροβιοκοινότητα...
 
 
Εγγραφείτε στο Newsletter
 
Ονοματεπώνυμο:
 
e-mail:
 
Σκλήρυνση κατά πλάκας



Σκλήρυνση κατά πλάκας

Η σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) είναι μια χρόνια, προοδευτική εκφυλιστική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος. Επειδή τα νεύρα είναι λεπτές, εξαιρετικά ευαίσθητες δομές, είναι επενδυμένα με ένα προστατευτικό υλικό γνωστό ως μυελίνη. Στους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, η μυελίνη εκφυλίζεται, αφήνοντας τμήματα των νεύρων γυμνά και ευάλωτα. Εάν τα νεύρα καταστραφούν, τότε οι περιοχές του σώματος που ελέγχονται από τα συγκεκριμένα νεύρα θα δυσλειτουργούν. Παρά το γεγονός ότι η ΣΚΠ δεν είναι συνηθισμένη διαταραχή, είναι πιο συχνή από ότι οι περισσότερες άλλες νευρολογικές παθήσεις και τα τελευταία χρόνια το ποσοστό των περιπτώσεων έχει αυξηθεί. Η σκλήρυνση κατά πλάκας μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά η μεγαλύτερη συχνότητα συμβαίνει μεταξύ 20 και 40 ετών. Περίπου τα δύο τρίτα των περιπτώσεων είναι γυναίκες.

Η πορεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας διαφέρει πολύ από άτομο σε άτομο και εξαρτάται κυρίως από τα νεύρα που έχουν επηρεαστεί και από την έκταση της βλάβης. Παρ 'όλα αυτά, η νόσος παρουσιάζει κάποια κοινά γενικά συμπτώματα. Η σκλήρυνση κατά πλάκας εμφανίζεται πάντα με τη μορφή εξάρσεων και υφέσεων. Η πρώτη προσβολή και οι εξάρσεις που ακολουθούν μπορεί να αποτελούνται μόνο από θολή όραση ή ανεξήγητη κόπωση. Επειδή τα συμπτώματα είναι ήπια και εξαφανίζονται μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, μερικές φορές μετά από μερικές ημέρες και επειδή ένας ασθενής μπορεί να βρίσκεται για χρόνια σε ύφεση, η ΣΚΠ συχνά δεν μπορεί να διαγνωστεί σε πολύ πρώιμο στάδιο. Οι εξάρσεις της νόσου επιδεινώνονται προοδευτικά και όταν ο ασθενής αρχίζει να βιώνει εμφανώς πιο ανησυχητικά συμπτώματα όπως η παράλυση του προσώπου, η αδυναμία ή το μούδιασμα στα άκρα, η διαταραχή στην ομιλία, τότε γίνεται πιο πιθανή η διερεύνηση της σκλήρυνσης κατά πλάκας.

Το πως εξελίσσεται η ασθένεια από αυτή τη φάση και μετά, διαφέρει από άτομο σε άτομο. Μερικοί ασθενείς μπορεί να βρεθούν σε πλήρη, δια βίου ύφεση. Το ίδιο όμως σπάνια είναι και η περίπτωση κατά την οποία η νόσος προσβάλλει τον ασθενή ιδιαιτέρως έντονα, προκαλώντας σημαντικές και μόνιμες βλάβες. Η συντριπτική πλειοψηφία των πασχόντων βρίσκεται εντούτοις, κάπου μεταξύ αυτών των δύο άκρων. Πολλοί θα ανακάμψουν από την πρώτη μεγάλη προσβολή και θα βιώσουν μόνο ήπιες υποτροπές κάθε λίγα χρόνια. Κάποιοι θα υποφέρουν από πιο συχνές υποτροπές που σιγά-σιγά θα γίνονται πιο σοβαρές και μπορεί να αφήνουν μόνιμη αναπηρία στο πέρασμά τους. Καθώς οι δεκαετίες περνούν, ο ασθενής μπορεί να αντιμετωπίζει προβλήματα με την κίνηση, την ισορροπία και το συντονισμό και τελικά να εμφανίζει ασταθές βάδισμα. Σε προχωρημένα στάδια, μπορεί να υπάρχει τύφλωση, ακράτεια, παράλυση ή δυσκολία στην αναπνοή. Επειδή η ΣΚΠ επηρεάζει το λειτουργίες του εγκεφάλου, πολλοί πάσχοντες βιώνουν επίσης διαταραχές της διάθεσης, που κυμαίνεται από ευφορία μέχρι βαριά κατάθλιψη.

Ο λόγος που εκφυλίζονται τα έλυτρα μυελίνης παραμένει άγνωστος, όμως υπάρχουν πολλές θεωρίες. Η επικρατούσα υπόθεση είναι ότι η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια αυτοάνοση διαταραχή στην οποία τα λευκά αιμοσφαίρια θεωρούν τη μυελίνη, από λάθος, ως ξένο σώμα ή εισβολέα και έτσι αρχίζουν την επίθεση. Άλλη θεωρία είναι ότι η ΣΚΠ προκαλείται από ιό ή άλλη λοίμωξη και πράγματι, τα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας είναι παρόμοια με αυτά ορισμένων ιικών μολύνσεων, τόσο όμοια ώστε συχνά δεν είναι σε εύκολο να διαχωριστεί μια ιογενής λοίμωξη από τη ΣΚΠ στα πρώτα στάδια της νόσου. Ενδεχομένως, η ΣΚΠ να προκαλείται από συνδυασμό αυτών των παραγόντων, και ο ιός να προκαλεί με κάποιο τρόπο τη δημιουργία αντισωμάτων έναντι της μυελίνης.

Αν και η σκλήρυνση κατά πλάκας εμφανίζεται με αυξανόμενη συχνότητα στις ανεπτυγμένες χώρες, η νόσος είναι σχετικά σπάνια στις ανατολικές, στις αναπτυσσόμενες χώρες και στις τροπικές περιοχές. Κάθε φορά που παρουσιάζεται αυτό το είδος της γεωγραφικής κατανομής, είναι λογικό να διερευνάται ο τρόπος ζωής και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες  ως πιθανές αιτίες. Επίσης, η ΣΚΠ εμφανίζεται συχνότερα σε βορειότερα γεωγραφικά πλάτη. Περιοχές υψηλού κινδύνου περιλαμβάνουν τις βόρειες Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Σκανδιναβία και την υπόλοιπη Βόρεια Ευρώπη. Ο λόγος δεν είναι σαφής, αν και οι μελέτες δείχνουν ότι τα άτομα που έχουν υψηλότερο χρόνο έκθεσης στον ήλιο μεταξύ των ηλικιών έξι και δεκαπέντε, έχουν σημαντικά μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου. Το γεγονός αυτό πιθανόν να σχετίζεται με τη βιταμίνη D εξαιτίας της έκθεσης στον ήλιο.

Είναι γνωστό ότι το έντονο στρες και η κακή διατροφή μπορεί να οδηγήσουν σε έξαρση της νόσου και μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι παράγοντες αυτοί, μπορεί να συμβάλλουν επίσης και στην εμφάνιση της νόσου. Περιβαλλοντικές τοξίνες, ειδικά τα βαρέα μέταλλα, μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα παρόμοια με αυτά της ΣΚΠ και μπορεί να προκαλέσουν βλάβη τόσο του DNA όσο και της μυελίνης. Και στην περίπτωση των αλλεργιών, οι τροφικές αλλεργίες ή οι τροφική δυσανεξία μπορεί να αποτελούν ένα επιβαρυντικό παράγοντα για ορισμένους ασθενείς. Πολλοί ερευνητές αναζητούν την πιθανή σχέση μεταξύ της δυσανεξίας στη γλουτένη ή στα γαλακτοκομικά προϊόντα και την εμφάνιση της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Πρέπει επίσης να εξετασθεί η πιθανότητα τα τοξικά μέταλλα που μπορούν να συσσωρεύονται, όπως ο υδράργυρος, να αποτελούν αιτιολογικό ή επιβαρυντικό παράγοντας. Η καλή πέψη είναι σημαντική, δεδομένου ότι υπάρχει σχέση μεταξύ των αυτοάνοσων νοσημάτων και της κακής λειτουργίας του γαστρεντερικού. Διάφορες διατροφικές ανεπάρκειες, ειδικά των απαραίτητων λιπαρών οξέων και της βιταμίνης Β12 είναι σημαντικές, καθώς συμμετέχουν στην υγεία των ελύτρων μυελίνης.

 

Συμπτώματα και σημεία σκλήρυνσης κατά πλάκας

Η σκλήρυνση κατά πλάκας εμφανίζεται σε κύκλους υφέσεων και εξάρσεων. Τα συμπτώματα μπορεί να συμβαίνουν μεμονωμένα αρχικά, αλλά αργότερα συνήθως εμφανίζονται σε ομάδες των δύο ή περισσοτέρων.

  • Μεγάλη κόπωση
  • Θολή όραση
  • Ζάλη
  • Διαταραχές της ομιλίας
  • Παράλυση του προσωπικού νεύρου
  • Μούδιασμα ή αδυναμία στα άκρα
  • Απώλεια της ισορροπίας
  • Κακός συντονισμός
  • Ναυτία και έμετος
  • Δυσκοιλιότητα
  • Ασταθές βάδισμα
  • Τρόμος
  • Ακράτεια εντέρου και ουροδόχου κύστης
  • Τύφλωση
  • Παράλυση

 

Βαθύτερα αίτια σκλήρυνσης κατά πλάκας

  • Χρόνιες λοιμώξεις (ιογενείς, βακτηριακές, Candida)
  • Μεγάλες περίοδοι έντονου στρες
  • Ανισορροπία ορμονών
  • Κακή διατροφή (κυρίως ανεπάρκεια βιταμίνης D)
  • Περιβαλλοντικές τοξίνες
  • Τοξικά μέταλλα
  • Τροφικές αλλεργίες και τροφική δυσανεξία
  • Ελεύθερες ρίζες οξυγόνου

 

Εργαστηριακές εξετάσεις για τη διερεύνηση, διάγνωση και παρακολούθηση της σκλήρυνσης κατά πλάκας

Για τη διερεύνηση της σκλήρυνσης κατά πλάκας είναι χρήσιμοι οι παρακάτω έλεγχοι:

 
 
TOP
 
Τελευταία ενημέρωση:12-11-2016
 
copyright © 2010 - 2016 - athenslab.gr
| |