Εξετάσεις Α - Ω
Α
Β
Γ
Δ
Ε
Ζ
Η
Θ
Ι
Κ
Λ
Μ
0 - 9
Ν
Ξ
Ο
Π
Ρ
Σ
Τ
Υ
Φ
Χ
Ψ
Ω
A - Z
Αναζήτηση
 
 
  • Πρόσφατα άρθρα
  • Καλοκαιρινό Ωράριο Λειτουργίας
    Ημερομηνία: 28-07-2017
    Κατηγορία: Διάφορα
    Κατά τη διάρκεια του Αυγούστου θα είμαστε ανοιχτά Δευτέρα με Παρασκευή από τις 07.30 μέχρι και τις 15.30. Η Διαγνωστική Αθηνών θα παραμείνει κλειστά την εβδομάδα 14...
  • Εντερικό Μικροβίωμα και EnteroScan
    Ημερομηνία: 13-07-2017
    Κατηγορία: Εντερικό Μικροβίωμα
    Προκειμένου να μπορούμε να συνεννοηθούμε μιλώντας για το Εντερικό Μικροβίωμα, θα πρέπει αρχικά να συμφωνήσουμε σε κάποιους ορισμούς: Μικροβιοκοινότητα...
 
 
Εγγραφείτε στο Newsletter
 
Ονοματεπώνυμο:
 
e-mail:
 
Υπογονιμότητα



Υπογονιμότητα

Για πολλά ζευγάρια, η εγκυμοσύνη φαίνεται να είναι ένα απλό ζήτημα, τόσο απλό που δεν τους απασχολεί καθόλου. Για κάποια άλλα ζευγάρια που θέλουν να αποκτήσουν παιδιά, ανακαλύπτουν ότι η σύλληψη είναι πολύ πιο σύνθετη διαδικασία από ότι ενδεχομένως περίμεναν.

Μια εξαιρετικά απλοποιημένη εκδοχή του τι πρέπει να γίνει για τη σύλληψη είναι αυτή: πρώτον, η γυναίκα εκκρίνει ορμόνες, καθεμιά στο σωστό χρόνο, που αναγκάζουν ένα από τα ωάρια στις ωοθήκες της, να ωριμάσει και να απελευθερωθεί μέσα στην σάλπιγγα. Ο άνδρας πρέπει στη συνέχεια να συμβάλει με αρκετά εκατομμύρια σπερματοζωάρια που θα έχουν τη δυνατότητα να ταξιδέψουν μέχρι τη σάλπιγγα, όπου και ένα από αυτά θα γονιμοποιήσει το ωάριο. Το γονιμοποιημένο ωάριο κατεβαίνει στη μήτρα όπου και εμφυτεύεται στο τοίχωμα της μήτρας. Αν κάτι πάει λάθος σε οποιοδήποτε από αυτά τα γεγονότα, το ζευγάρι δεν θα συλλάβει. Επειδή η διαδικασία είναι τόσο περίπλοκη, συχνά χρειάζεται προσπάθεια αρκετών μηνών, πριν μια γυναίκα μπορέσει να μείνει έγκυος. Αλλά εάν ένα ζευγάρι έχει τακτικά επαφές χωρίς προφυλάξεις για τουλάχιστον ένα χρόνο και δεν μπορεί να συλλάβει, τότε το ζευγάρι θεωρείται υπογόνιμο.

Τις τελευταίες δεκαετίες, το ποσοστό της υπογονιμότητας σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο φαίνεται να έχει αυξηθεί. Δεν υπάρχουν ακριβή στατιστικά στοιχεία, αλλά υπάρχει η εκτίμηση ότι ένα ποσοστό μεταξύ 15 και 25% των ζευγαριών, αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες τεκνοποίησης. Όπως και με τις περισσότερες άλλες παθολογικές καταστάσεις που έχουν αυξητική τάση στη συχνότητα εμφάνισης, πολλές περιπτώσεις υπογονιμότητας μπορούν να αποδοθούν στις αλλαγές του τρόπου ζωής στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Η κακή διατροφή, το στρες, οι διατροφικές διαταραχές, η εξαιρετικά έντονη άσκηση ή η παντελής απουσία άσκησης και η έκθεση σε περιβαλλοντικές τοξίνες, δημιουργούν ένα δυσμενές περιβάλλον στο σώμα. Επιπλέον, ο μεγαλύτερος αριθμός συντρόφων σήμερα από ότι παλαιότερα και η αυξημένη σεξουαλική δραστηριότητα, δημιουργεί μεγαλύτερους κινδύνους προσβολής από νοσήματα που βλάπτουν τα αναπαραγωγική όργανα. Τέλος, πολλά ζευγάρια επιλέγουν πλέον την τεκνοποίηση καθυστερημένα, μετά τα τριάντα ή ακόμη και τα σαράντα, όταν η γονιμότητα της γυναίκας αρχίζει να φθίνει.

Αν κάποιο ζευγάρι αντιμετωπίζει προβλήματα υπογονιμότητας, πρέπει και οι δυο να φροντίσουν για λίγους μήνες την αποκατάσταση της υγείας τους. Η καλή διατροφή, τα σωστά συμπληρώματα διατροφής, τα θεραπευτικά πρωτόκολλα εξισορρόπησης των ορμονών καθώς και η αποτελεσματική διαχείριση του στρες, βοηθούν πάρα πολλά ζευγάρια να τεκνοποιήσουν. Οι στρατηγικές αυτές αυξάνουν επίσης τις πιθανότητες γέννησης ενός υγιούς μωρού.

Η ορμονική ισορροπία είναι ιδιαίτερα σημαντική και για τα δύο φύλα. Συχνά οι γυναίκες με προβλήματα υπογονιμότητας έχουν χαμηλά επίπεδα προγεστερόνης ή πάσχουν από υποθυρεοειδισμό. Οι ορμόνες αυτές μπορεί να αποτελούν περιοριστικό παράγοντα για τη σύλληψη. Σους άνδρες, ο υποθυρεοειδισμός καθώς και η χαμηλή τεστοστερόνη, μπορεί επίσης να δημιουργήσουν προβλήματα υπογονιμότητας.

Μελέτες δείχνουν ότι περίπου το 40% των περιπτώσεων υπογονιμότητας οφείλονται σε ανωμαλίες του σπέρματος. Οι ανωμαλίες αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων, μειωμένη κινητικότητα ή ανωμαλίες στη μορφολογία τους.

Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες μπορεί να αντιμετωπίζουν κάποια ανατομική ανωμαλία: για παράδειγμα, πολλές γυναίκες αντιμετωπίζουν απόφραξη των σαλπίγγων, συχνά ως αποτέλεσμα χλαμυδιακής λοίμωξης ενώ οι άνδρες μπορούν να έχουν κιρσοκήλες. Σε πολλές περιπτώσεις, οι καταστάσεις αυτές μπορούν να αντιμετωπιστούν χειρουργικά. Τα ζευγάρια που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, μπορεί τελικά να επιλέξουν την εξωσωματική γονιμοποίηση και επίσης ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός γυναικών με προβλήματα ωοθηκών, στρέφεται σε δότριες ωαρίων. Δυστυχώς, όλες οι ιατρικές προσεγγίσεις, τόσο οι εναλλακτικές όσο και οι κλασικές, χρησιμοποιώντας ακόμη και τις πλέον πρωτοποριακές επιστημονικές μεθόδους, δεν μπορούν να εγγυηθούν ότι το κάθε ζευγάρι που επιθυμεί να τεκνοποιήσει, θα καταφέρει τελικά να το πράξει.

 

Συμπτώματα και σημεία υπογονιμότητας

  • Αποτυχία σύλληψης μετά από δώδεκα μήνες τακτικών, χωρίς προφυλάξεις επαφών, που συγχρονίζονται με τα μοτίβα ωοθυλακιορρηξίας (γύρω από το μέσο του κύκλου)

 

Βαθύτερα αίτια υπογονιμότητας

Δεκάδες παράγοντες μπορεί να προκαλέσουν υπογονιμότητα. Μερικοί από τα πιο κοινούς είναι:

  • Κακή διατροφή και διατροφικές ελλείψεις
  • Στρες
  • Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα
  • Συγγενείς ανωμαλίες
  • Ορμονικά προβλήματα (ειδικά χαμηλές θυρεοειδικές ορμόνες ή χαμηλή προγεστερόνη)
  • Παθολογικές καταστάσεις όπως ενδομητρίωση, σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, κιρσοκήλη
  • Διατροφικές διαταραχές, ιδιαίτερα η ανορεξία
  • Υπερβολικά έντονη άσκηση
  • Παχυσαρκία
  • Περιβαλλοντικές τοξίνες
  • Τοξικά βαρέα μέταλλα

 

Εργαστηριακές εξετάσεις για τη διερεύνηση, διάγνωση και παρακολούθηση της υπογονιμότητας

Για τη διερεύνηση της υπογονιμότητας είναι χρήσιμοι οι παρακάτω έλεγχοι:

 
 
TOP
 
Τελευταία ενημέρωση:12-11-2016
 
copyright © 2010 - 2016 - athenslab.gr
| |