Εξετάσεις Α - Ω
Α
Β
Γ
Δ
Ε
Ζ
Η
Θ
Ι
Κ
Λ
Μ
0 - 9
Ν
Ξ
Ο
Π
Ρ
Σ
Τ
Υ
Φ
Χ
Ψ
Ω
A - Z
Αναζήτηση
 
 
  • Πρόσφατα άρθρα
  • M2-PK. Νέα Εξέταση για τον Καρκίνο του Παχέος Εντέρου
    Ημερομηνία: 09-03-2017
    Κατηγορία: Εντερικό Μικροβίωμα
    "Αν η εξέταση M2-PK είναι αρνητική τότε δεν χρειάζεται περεταίρω έλεγχος με κολονοσκόπηση" O καρκίνος του παχέος εντέρου είναι μία από τις πιο συχνές μορφές...
  • Εντερικό Μικροβίωμα και Νόσος Alzheimer
    Ημερομηνία: 08-03-2017
    Κατηγορία: Εντερικό Μικροβίωμα
    Τα βακτήρια του εντέρου μπορεί να παίζουν ρόλο στη νόσο του ALZHEIMER Νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο Lund στη Σουηδία έδειξε ότι τα εντερικά βακτήρια μπορεί να...
 
 
Εγγραφείτε στο Newsletter
 
Ονοματεπώνυμο:
 
e-mail:
 
Ενδομητρίωση



Ενδομητρίωση

Η ενδομητρίωση είναι μια επώδυνη κατάσταση κατά την οποία ιστός της μήτρας (ενδομήτριο) εντοπίζεται σε άλλα όργανα εκτός της μήτρας. Αυτός ο ιστός μπορεί να εμφανιστεί στις σάλπιγγες ή τις ωοθήκες, ή μπορεί να εμφυτευθεί στα εξωτερικά τοιχώματα της ίδιας της μήτρας. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ο ιστός μπορεί να βρεθεί και σε περιοχές έξω από την πυελική περιοχή σε όργανα όπως η ουροδόχος κύστη, οι πνεύμονες και άλλες περιοχές.

Αυτές οι μάζες ιστού μπορεί να είναι επώδυνες από μόνες τους, ενώ εξακολουθούν να συμπεριφέρονται σαν να βρίσκονται μέσα στη μήτρα. Συνεχίζουν να γεμίσουν με αίμα κατά τη διάρκεια του έμμηνου κύκλου και κάθε μήνα, αιμορραγούν ακριβώς όπως γίνεται και στη μήτρα. Σε αντίθεση όμως με την κανονική έμμηνο ρύση η οποία αποβάλλεται μέσω του κόλπου, το αίμα από την ανώμαλη ανάπτυξη του ιστού, δεν μπορεί  να αποβληθεί. Έτσι, συσσωρεύεται μέσα στην πυελική κοιλότητα όπου συχνά σχηματίζει κύστες. Καθώς η έμμηνος ρύση επαναλαμβάνεται και ο ιστός συνεχίζει να αιμορραγεί κάθε μήνα, οι κύστεις μπορεί να γίνουν τόσο μεγάλες ώστε να πιέζουν τα όργανα. Μερικές φορές η ρήξη μιας κύστης μπορεί να οδηγήσει σε εντονότατο πόνο. Δύο στις τρεις γυναίκες με ενδομητρίωση, έχουν ενδομήτριο ιστό στις ωοθήκες.

Ο πόνος στην πύελο και το κάτω μέρος της πλάτης είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της ενδομητρίωσης. Ο πόνος συνήθως κυμαίνεται με την έμμηνο ρύση και γίνεται εντονότερος κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας, της έμμηνου ρύσης ή της σεξουαλικής επαφής. Οι ασθενείς με ενδομητρίωση μπορεί να εμφανίσουν έντονη ή παρατεταμένη έμμηνο ρύση και αυτή η απώλεια αίματος μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία. Τα πεπτικά προβλήματα είναι κοινά σε περιπτώσεις ενδομητρίωσης, όπως η ναυτία και ο έμετος. Υπάρχει μια ισχυρή σύνδεση μεταξύ ενδομητρίωσης και υπογονιμότητας, αν και είναι άγνωστο κατά πόσο η περίσσεια ιστού εμποδίζει στην πραγματικότητα τη σύλληψη ή αν η υπογονιμότητα δημιουργεί κατά κάποιο τρόπο συνθήκες κατάλληλες για την εμφάνιση της ενδομητρίωσης.

Δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα τι προκαλεί τον ενδομήτριο ιστό να φύγει από τη μήτρα και να μετακινηθεί σε άλλα μέρη του σώματος. Μία θεωρία είναι ότι η διαταραχή προκαλείται από παλίνδρομη εμμηνόρροια κατά την οποία τα έμμηνα υγρά δεν απομακρύνονται από το σώμα σωστά. Αντί αυτού, ένα μέρος του ενδομητρίου που κανονικά αποβάλλεται κατά την έμμηνο ρύση, βγαίνει από τις σάλπιγγες και εισέρχεται στην πυελική κοιλότητα, όπου ο ιστός εμφυτεύεται και αρχίζει να αυξάνεται. Είναι επίσης πιθανό ότι τα κύτταρα του ενδομητρίου να μεταφέρονται στην πυελική κοιλότητα μέσω της κυκλοφορίας του αίματος ή της λέμφου. Άλλοι πιστεύουν ότι η ενδομητρίωση δημιουργείται όταν ο οργανισμός είναι ακόμα σε εμβρυική κατάσταση. Σε ένα φυσιολογικό έμβρυο, τα κύτταρα που είναι προγραμματισμένα να δημιουργήσουν τη μήτρα, διαφοροποιούνται από τα άλλα και αρχίζουν να μετακινούνται στην κατάλληλη θέση. Αλλά, σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, ορισμένα από τα κύτταρα του ενδομητρίου κάποιων εμβρύων δεν μετακινούνται σωστά και καταλήγουν σε λάθος σημεία. Θεωρείται επίσης ότι τα περιβαλλοντικά οιστρογόνα μπορεί να αποτελούν ένα αιτιολογικό παράγοντα. Αυτά τα ξενο-οιστρογόνα είναι ουσίες που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα και έχουν οιστρογονικά αποτελέσματα στο σώμα. Αυτή η κατηγορία των περιβαλλοντικών οιστρογόνων περιλαμβάνει διάφορα παράγωγα πλαστικών, απορρυπαντικών, καθαριστικών οικιακής χρήσης, παρασιτοκτόνων, ζιζανιοκτόνων και ορμονών που βρίσκονται σε προϊόντα κρέατος. Επιπλέον, μελέτες έχουν δείξει ότι ένας ακόμη παράγοντας δημιουργίας ενδομητρίωσης αποτελεί η ανισορροπία του ανοσοποιητικού συστήματος. Ειδικότερα, οι γυναίκες με ενδομητρίωση έχουν υψηλότερα επίπεδα αντισωμάτων εναντίον των ωοθηκών και του ιστού του ενδομητρίου. Τείνουν επίσης να έχουν χαμηλότερη δραστικότητα των φυσικών φονικών κυττάρων (ΝΚ κύτταρα), που διατηρούν συνήθως τον έλεγχο στα ανώμαλα κύτταρα. Ανεξάρτητα όμως ποια είναι η βαθύτερη αιτία, φαίνεται ότι όλες οι περιπτώσεις ενδομητρίωσης συνδέονται με την ορμονική ισορροπία και ότι τα αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων αποτελούν  πρόβλημα.

Είναι σημαντικό οι γυναίκες με ενδομητρίωση, να έχουν άριστη λειτουργία του ήπατος επειδή το ήπαρ είναι υπεύθυνο για τη διάσπαση των οιστρογόνων (και άλλων ορμονών) και την αποβολή των μεταβολιτών τους. Αν το ήπαρ δεν μεταβολίζει τα οιστρογόνα και τους μεταβολίτες τους  σωστά, ανακυκλώνονται σε ολόκληρο το σώμα.

Ενώ το ήπαρ είναι ο σημαντικότερος παράγοντας στο μεταβολισμό των οιστρογόνων, τα «φιλικά» μικρόβια της εντερικής χλωρίδας στο παχύ έντερο, είναι επίσης πολύ σημαντικά στο μεταβολισμό των οιστρογόνων. Αποτρέπουν την επανενεργοποίηση και την ανακύκλωση αυτών των ανεπιθύμητων οιστρογόνων. Αντίθετα, ορισμένα άλλα μικρόβια της εντερικής χλωρίδας εκκρίνουν ένα ένζυμο που ονομάζεται β-γλυκουρονιδάση και που προκαλεί ανακύκλωση των οιστρογόνων πίσω στο σώμα μέσω του παχέος εντέρου. Μια διατροφή χαμηλή σε φυτικές ίνες και πλούσια σε λίπη, αυξάνει την δραστικότητα αυτού του ενζύμου.

Ενώ η ενδομητρίωση δεν είναι μια απλή κατάσταση για θεραπεία, οι φυσικές και οι συμπληρωματικές θεραπείες που επικεντρώνονται στη ρύθμιση των ορμονών και την εξισορρόπηση του ανοσοποιητικού συστήματος, συχνά οδηγούν σε σημαντική βελτίωση.

 

Συμπτώματα ενδομητρίωσης

  • Πόνος στην κοιλιακή χώρα και χαμηλά στην πλάτη, που συνδέεται με την έμμηνο ρύση
  • Πόνος στη σεξουαλική επαφή
  • Παρατεταμένη ή υπερβολική έμμηνος ρύση
  • Πεπτικά προβλήματα
  • Ναυτία και έμετος
  • Αναιμία
  • Υπογονιμότητα
  • Πόνος κατά την ούρηση και τις κινήσεις του εντέρου

 

Βαθύτερα αίτια ενδομητρίωσης

  • Παλίνδρομη εμμηνόρροια
  • Κύτταρα του ενδομητρίου που μεταφέρονται μέσω του αίματος ή του λεμφικού συστήματος
  • Γενετικές ανωμαλίες
  • Ορμονικές διαταραχές (σχετικά υψηλά οιστρογόνα και χαμηλή προγεστερόνη), λόγω κακής λειτουργίας του ήπατος, διατροφής, ξενο-οιστρογόνων ή ωορρηκτικής δυσλειτουργίας
  • Ανισορροπία ανοσοποιητικού συστήματος
  • Ανισορροπία εντερικής χλωρίδας (δυσβίωση)

 

Εργαστηριακές εξετάσεις για τη διερεύνηση, διάγνωση και παρακολούθηση της ενδομητρίωσης

Για τη διερεύνηση της ενδομητρίωσης, είναι χρήσιμοι και οι παρακάτω έλεγχοι:

 
 
TOP
 
Τελευταία ενημέρωση:12-11-2016
 
copyright © 2010 - 2016 - athenslab.gr
| |