URL path: Αρχική σελίδα // Θυροξίνη Ολική (T4)

Θυροξίνη Ολική (T4)

Η μέτρηση της ολικής θυροξίνης χρησιμοποιείται κυρίως για την παρακολούθηση της θεραπείας των παθήσεων του θυρεοειδούς με συνθετικές ορμόνες και την παρακολούθηση της θεραπείας του υπερθυρεοειδισμού με θειοουρακίλη και άλλα αντιθυρεοειδικά φάρμακα.

Η θυροξίνη (Τ4) είναι μια ορμόνη που παράγεται στο θυρεοειδή αδένα από ιώδιο και θυρεοσφαιρίνη σε μια διαδικασία πολλών σταδίων. Η παραγωγή γίνεται ως απόκριση του ερεθίσματος της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH) της υπόφυσης, στον θυρεοειδή αδένα. Η θυροξίνη είναι η κύρια ορμόνη που συντίθεται από τον αδένα και είναι η ορμόνη από την οποία προέρχεται η τριιωδοθυρονίνη (Τ3). Όταν απελευθερώνεται από το θυρεοειδή αδένα, σχεδόν όλη (99.96%) η Τ4 δεσμεύεται με πρωτεΐνες (σφαιρίνη δεσμεύουσα τη θυροξίνη, προαλβουμίνη δεσμεύουσα τη θυροξίνη και αλβουμίνη). Το υπόλοιπο της Τ4 (0.04%) ονομάζεται ελεύθερη θυροξίνη (FT4) και είναι το μόνο τμήμα της ορμόνης που είναι βιολογικά ενεργό. Η βιολογικά δραστική ελεύθερη θυροξίνη διεγείρει το βασικό μεταβολικό ρυθμό, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης των υδατανθράκων και των λιπιδίων, την πρωτεϊνική σύνθεση, την απελευθέρωση του ασβεστίου των οστών και το μεταβολισμό των βιταμινών. Στα βρέφη, η θυροξίνη παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος και την ανάπτυξη. Τα κυκλοφορούντα επίπεδα της θυροξίνης επηρεάζουν την απελευθέρωση της TSH και του υποθαλαμικής ορμόνης απελευθέρωσης της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TRH) μέσω ενός μηχανισμού αρνητικής ανάδρασης.

Πιθανές Ερμηνείες Παθολογικών Τιμών
 
  • Αύξηση: Οξεία διαλείπουσα πορφυρία, πρωτοπαθής χολική κίρρωση, συγγενής περίσσεια σφαιρίνης δεσμεύουσα τη θυροξίνη, υπερβολική πρόσληψη ιωδίου, οικογενής δυσαλβουμιναιμική υπερθυροξιναιμία, τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη, νόσος Graves, υπερθυρεοειδισμός, ηπατική νόσος, λέμφωμα, σε νεογέννητα βρέφη, παχυσαρκία, εγκυμοσύνη, οξεία ψυχιατρική διαταραχή, υποξεία θυρεοειδίτιδα, θυρεοτοξίκωση. Φάρμακα: Αμιοδαρόνη, αμφεταμίνες, Betadine, κλοφιμπράτη, δεξτροθυροξίνη, οιστρογόνα, φουροσεμίδη, 5-φθοριοουρακίλη, αλοθάνη, ηπαρίνη, ηρωίνη, ιωδιούχα σκαιγραφικά υλικά, ιωδοθιουρακίλη, ιοπανοϊκό οξύ, λεβοντόπα, μεθαδόνη, από του στόματος αντισυλληπτικά, περφαιναζίνη, φαινυλοβουταζόνη, προγεστερόνη, βήτα-αποκλειστές, εκχύλισμα θυρεοειδούς, ορμόνη απελευθέρωσης της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης, θυρεοειδοτρόπος ορμόνη, θυροξίνη, κλιοκινόλη
  • Μείωση: Ακρομεγαλία, κίρρωση, κρετινισμός, εκλαμψία, έντονη άσκηση, γενετική ανεπάρκεια σφαιρίνης δεσμεύουσα τη θυροξίνη, βρογχοκήλη, θυρεοειδίτιδα Hashimoto (χρόνια θυρεοειδίτιδα), υποπρωτεϊναιμία, υποθυρεοειδισμός (πρωτοπαθής, δευτεροπαθής), σοβαρή ανεπάρκεια ιωδίου, χρόνια ηπατική νόσος, υποσιτισμός, μυξοίδημα, νέφρωση, νεφρωσικό σύνδρομο, δυσαπορρόφηση, παν-υπο-υποφισισμός, μετεγχειρητικά (εξαιτίας του στρες), προεκλαμψία, θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, σύνδρομο Sheehan, νόσος Simmonds, υποξεία θυρεοειδίτιδα, θυρεοειδεκτομή, αγενεσία θυρεοειδούς αδένα, όγκος υπόφυσης. Φάρμακα: Κορτικοειδή, φλοιοεπινεφριδιοτρόπος ορμόνη, αμιοδαρόνη (σπάνια), ανδρογόνα, αναβολικά στεροειδή, αντιθυρεοειδικά φάρμακα, ασπαραγινάση, βαρβιτουρικά, καρβαμαζεπίνη, χλωροπρομαζίνη, κορτικοτροπίνη, κορτιζόνη (μακροχρόνια χρήση), δαναζόλη, διφαινυλοϋδαντοϊνη, αιθιοναμίδη, φενκλοφενάκη, φουροσεμίδη (υψηλές δόσεις), άλατα χρυσού, ιωδιούχα, ισονιαζίδη (μακροχρόνια χρήση), ισοτρετινοΐνη, ανθρακικό λίθιο, L-τριιωδοθυρονίνη, μεθιμαζόλη, οξυφενβουταζόνη, πενικιλλίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη, πρεδνιζόνη, προπρανολόλη, προπυλοθειουρακίλη, ρεζερπίνη, ριφαμπικίνη, σαλικυλικά, σωματοτροπίνη, σουλφοναμίδες, θειοκυανικά.

 

 

 

 

Σημαντική Σημείωση

Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων αποτελούν την σημαντικότερη παράμετρο για τη διάγνωση και την παρακολούθηση όλων των παθολογικών καταστάσεων. Το 70-80% των διαγνωστικών αποφάσεων βασίζεται στις εργαστηριακές εξετάσεις. Η ορθή ερμηνεία των εργαστηριακών αποτελεσμάτων επιτρέπει στον γιατρό να διακρίνει την "υγεία" από τη "νόσο".

Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων δεν πρέπει να ερμηνεύονται ως το αριθμητικό αποτέλεσμα μιας μεμονωμένης ανάλυσης. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων πρέπει να ερμηνεύονται σε σχέση με το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, τα κλινικά ευρήματα και τα αποτελέσματα άλλων εργαστηριακών εξετάσεων και πληροφοριών. Ο προσωπικός σας γιατρός μπορεί να εξηγήσει τη σημασία των αποτελεσμάτων των εξετάσεων σας.

Στη Διαγνωστική Αθηνών απαντάμε σε κάθε σας απορία σχετικά με τις εξετάσεις που κάνετε στο εργαστήριο μας και επικοινωνούμε με τον γιατρό σας προκειμένου να έχετε την καλύτερη δυνατή ιατρική φροντίδα.

 

Επιπρόσθετες πληροφορίες
Share it